گاهی یک کلمه کافی است

و گاه تمام واژه ها ناچیزند

گاهی فقط حضور تو

هر آنگونه که هستی

که دوست داری باشی

برایم ستودنی است

که عشق حکم می کند

آنگونه دوستت بدارم که هستی

نه آنگونه که می خواهم و دوست دارم

آنگونه باشی که دوست داری

بکر و دست نخورده

محفوظ از تفکرات من

که گاهی می خواهند به درونت راه پیدا کنند.

عزیزکم

خودت باش

و خودت بمان

که خودت را عجیب دوست می دارم

 

————————————————–

+اواخر دهه هشتاد شمسي بود، روزگاري كه حالم بهتر از امروز بود و دنيايم دوست داشتني تر از امروز، دو نفر كانديداي شنيدن نوشته هايم پيش از انتشار در وبلاگ بودند و يكي شان شبنم بود، دوست عزيزي كه اگرچه شايد خود بي خبر باشد اما نقشي شگرف در شكل گيري نگاه من به زندگي و دنيا داشت. دوستي كه ترك وطن كرده و چند روزيست ناخودآگاه فكرش هجوم آورده به سرم و ليك امكان ديداري كه نيست و چه افسوس زود دير مي شود….

پیشتر ها در وبلاگ شبنم نامه ای خواندم از نادر ابراهیمی به همسرش، حال و هوایم بعد از خواندن آن پست شد پست حاضر که همان سال ها به عنوان کامنت به شبنم تقدیمش کردم و امروز باز نشرش مي كنم.

 

++ موسیقی متن این پست آهنگ Sheer می باشد که از آلبوم Walk In The Sun اثر Jeanette Alexander انتخاب شده است.

 

 

 

4 پاسخ به پستي براي شبنم

  • شبنم می‌گوید:

    عاقبت گر عمری باشد ماندگار
    میگذارم این سخن را یادگار
    مینویسم روی کوه بی ستون
    زنده باد یاران خوب روزگار

    ممنونم میثم نازنین که امروزمن روپرت کردی به یه عالمه خاطره خوب مدت ها بودبه وبلاگم سرنزده بودم به نخستین دوستان مجازی که انگشت شماری از آن ها رفیق ِ جان شدند…ممنونم بخاطربودنت رفیق…ممنونم بخاطراین حس خوب…

  • بهار می‌گوید:

    درود بر دوست قدیمی
    به دلایلی مدتها از دنیای وبلاگ نویسی دور بودم . کوتاه مدتی است که به وطن بازگشته ام و غرق در عطر بهار این سرزمین پاک . دلم هوای روزهای خوش گذشته را داشت و مهمان شعرخوانی های زیبای موسیقیایی خانه وبلاگت شدم . سلامتی و شادمانی مهمان وجودت باد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 − 13 =

اول كسي كه در عالم شعر گفت«آدم» بود و سبب آن بود كه هابيل مظلوم را قابيل مشئوم بكشت و آدم را داغ غربت و ندامت تازه شد. در مذمت دنيا و مرثيه فرزند شعر گفت!

امير دولتشاه سمرقندي